دلم مثل دلت خونه شقایق

چشام دریای بارونه شقایق

مثل مردن میمونه دل بریدن

ولی دل بستن آسونه شقایق

شقایق درد من یکی دو تا نیست

آخه درد من از بیگانه ها نیست

کسی خشکیده خون من رو دستاش

که حتی یک نفس از من جدا نیست

شقایق وای شقایق

گل همیشه عاشق

شقایق اینجا من خیلی غریبم

آخه اینجا کسی عاشق نمیشه

عذای عشق٬غصه اش٬جنس کوه

دل ویرون من از جنس شیشه

شقایق آخرین عاشق تو بودی

تو مردی و پس از تو عاشقی مرد

تو رو آخر سراب و عشق و حسرت

ته گلخونه های بی کسی برد

شقایق وای شقایق

گل همیشه عاشق

دویدیم٬دویدیم و دویدیم

به شبهای پر از قصه رسیدیم

گره زد سرنوشتامونو٬دوید

ولی ما عاقبت از هم بریدیم

شقایق جای تو دشت خدا بود

نه تو گلدون٬نه توی قصه ها بود

حالا از تو فقط این مونده باقی

که سالار تموم عاشقایی

شقایق وای شقایق

گل همیشه عاشق

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

سکوت را فراموش می کردی

تمامی ذرات وجودت، عشق را فریاد می کرد.

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

چشمهایم را می شستی

و اشکهایم را با دستان عاشقت به باد می دادی.

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

نگاهت را تا ابد بر من می دوختی

تا من بر سکوت نگاه تو

رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خداوند ببرم.

ای کاش می دانستی...

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

هرگز قلبم را نمی شکستی

اگر چه خانه ی شیطان شایسته ی ویرانی است.

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

لحظه ای مرا نمی آزردی

که این غریبه ی تنها، جز نگاه معصومت پنجره ای

و جز عشقت، بهانه ای برای زیستن ندارد.

زدي قلبمــــو شـكـستــي                         

                          دلــو بـه غريبـــه بستـــــي

شـــدي بــي خيـــال قلبم                        

                         مي دونستم خيلي پستي!

ديگـه طـاقتــــم تمومــه                 

                    ياد تـــــو بـــودن حرومـه

               آبــــروي عشقـــو بـردي                                   

                   ديگـــه عاشقي کدومـه

ديگه عاشقت نمـي شم                 

                      آخــه قلــب تــو سياهــه

تو دعـــا کن واسـه يــارت                    

                     داره مــيــاد تـــوي راهـــه

ديگه دستات واسه من نيس                         

                         تـو سرت خيـــال مـــن نيس

     قهــر و نـــاز تـــوي چشمات                             

                               واسه اونه مــال مـــن نيست

قلبم شکست

آره قلبم شکست ،دیگه چقدر؟! مگه من کیم که باید این همه درد رو تحمل کنم؟

مگه این قلب من چقدر میکشه؟ آره من کیم منم یه عاشق مثل همه ی عاشقا ولی از همشون بیشتر درد کشیدم .

 خدا یا منو دوست نداره یا می خواد که من هی عذاب بکشم .شاید هرکی باشه شک کنه که خدا دوستش داره.

خستم ... خیلی خستم .

خدایا مگه من چی کار کرده بودم که مستحق عذابم ؟! خدایا چقدر منتظرش باشم ؟ فقط بگو چقدر ؟

دارم از دوریش...دق...میکنم.

چقدر سخته وقتی موبایلت زنگ می خوره هوری دلت بریزه و پیش خودت بگی نکنه اونی که دوستش داریه .

 نمی دونی چقدرسخته که نتونی شبا بدون گریه  بخوابی خیلی سخته!

 اما...

سخت تر از اون اینه که اون درکت نکنه...حست نکنه...

مگه نمی گن دل به دل راه داره پس خدایا کو؟؟؟! پس کی ؟ وقتی من شکستم ؟ یا...یا وقتی من مردم ؟!

دلم می خواد سرمو رو شونه هاش بذارم و هق هق گریه کنم ...

ولی افسوس...نخواست که شونه هاش تکیه گاه من باشه...نه اون هرگز نخواست!

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برایت تکرار کند و تو از او رسم محبت بیاموزی .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه گذاشتن سدی در برابر رودی است که از چشمانت جاری است.

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترین حالت شکسته شده .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن ها تکیه کنی و از غم زندگی برایش اشک بریزی .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه ناتمام ماندن قشنگترین داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدائی به سرانجام رسانی .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه نداشتن یک همراه واقعی است که در سخت ترین شرایط همدم تو باشد

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ،
بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترین احساس زندگی است .

عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست،
بلکه یخ بستن وجود آدم ها و بستن چشمها است.

با من که شکسته ام کمي راه بيا
بالي بگشا و گاه و بي گاه بيا
آزرده مشو بيا گناه از من بود
گفتم که مقصرم، تو کوتاه بيا

چشمانمان را بر گذر قاصدک ها باز کنیم

که زمان ساز سفر می زند

دست به دست هم دهیم ،

دلهایمان را یکی کنیم

بی هیچ پاداشی حراج محبت کنیم ،

باور کنیم که همه ی ما خاطره ایم

دیر یا زود رهگذر قافله ایم

^{براي شکستن من يه اخم کافيه ...
نيازي به فريادت نيست
 واسه اشک ريختنم سکوت تو کافيه ...
 نيازي به قهر نيست
براي مردنم حرف رفتنت کافيه ...
 نيازي به انجامش نيست}