روز اول قبر
چشم شیشه ای من
نفس های ممتد
کفنی آمیخته با درد
شب اول قبر
فصل سرد یک کابوس
خاموش شدن در خود
در دل تاریک گور
شب اول قبر
زیر خک مرطوب
بغض یک مرد
شب پر از سکوت
ساعت ا ول قبر
رنج درونی من
روزهای بی رویا
ساعتی اندوهبار
شب اول قبر
بوی مرده ای در گور
نعش مرده ای بی سر
بوی خاطره ای بد بوی
هر لحظه کابوس...
هر ثانیه درد ...
اندیشه های رکد مغز من
کرختی و رخوت تن من
ساعت تردید

تردید میان ماندن و رفتن .
در حوالی گورم
زمزمه سکوت را می شنوم
سکوت را برقلم جاری می کنم
شعرم را می کشم

ترانه را می کشم

احساسم را می کشم

شعر ناتمام .

 میخوام تو خماری بمانید ونظرادونو ببینم

تكيه به شونه هام نكن...

من از تو افتاده ترم....

 ما كه به هم نميرسيم...

 بسه ديگه!

بذار برم.....

 كي گفته بود به جرم عشق؟

 يه عمري پرپرت كنم...

يه گوشه اي كنج قفس...

چادر غم سرت كنم....

من نه قلندر ميشمو....

نه قهرمان قصه ها....

نه برده ء حلقه به گوش....

 نه مثل اون فرشته ها...

من عاشقم...همينو بس!

 غصه نداره...

بي كسيم! قشنگيه قسمت ماست!

 كه ما به هم نميرسيم

تورو قد خدا میخواستم اما
چرا تنهام گذاشتی با یه دعوا
من که دلداده بودم به دل تو
یعنی دروغ بودش تموم حرفام


میترسیدم بری گذاشتی رفتی
منو گذاشتی توی غم و سختی
چه جور دلت اومد منو سوزوندی
حتی یه حرف راست بهم نگفتی


از تو دلگیرم
از عاشقی سیرم
درسته بی تو میمیرم
ولی این دفعه میرم
این دفعه میرم



تموم لحظه هام بیهوده سر شد
فقط به پای بی کسی هدر شد
چه اشتباهی کرده بود دل من
یه کاری کردی قلبم در به در شد


میترسیدم بری گذاشتی رفتی
منو گذاشتی توی غم و سختی
چه جور دلت اومد منو سوزوندی
حتی یه حرف راست بهم نگفتی


از تو دلگیرم
از عاشقی سیرم
درسته بی تو میمیرم
ولی این دفعه میرم
این دفعه میرم
این دفعه میــــــــرم

گوش بده کلام آخر

تو که ميري بي بهونه

قول ميدم که داغ لبخند

به دل سيات بمونه

ميري اما با يه لبخند

واي که تو چقدر دو رنگي

واسه تو فرقي نداره

بابا تو خيلي زرنگي